رعايا در كف كفايت و قبضهء هدايت او نهاده ، و اعتماد در مهمات دين و دولت و معظمات امور مملكت بر كمال ديانت و وفور صيانت او كرده ، ( شعر « 1 » ) اخترته عضب المهر « 2 » و لم اكن * اتقلد السيف الكهام « 3 » النابى « 4 » و او چنان كه دل ما مىخواهد و راى ما اقتضا مىكند بسيرتى مرضى در مصارف اعمال و بصيرتى مقضى « 5 » بمناجح آمال و فكرى در مضايق حقايق صايب ورايى در سوانح ( مصالح ثاقب « 6 » ) مهمات خلق بواجبى مىگزارد ، و ثناء فايح و دعاء صالح با وفور « 7 » توفير دولت ( و دين ما را « 8 » ) حاصل مىآرد ، و صدق تفرّس ما بدين تقليد « 9 » سمت تحقيق « 10 » مىيابد ، و بدرستى معلوم مىشود كه چون صنعت به محل استحقاق مىافتد از توابع ندامت امانى تمام حاصل است . و اين مقدمات مقتضى آنست ( و مقضى به آن كه چون « 11 » ) خاطر مبارك ما بواسطهء خوب خدمتى و شفقت او از همه مهمات فارغ است واجب چنان كند كه ما نيز بر نظم حال و فراغ بال او اقبال فرماييم ، و هر روز در اكرام و انعام و تشريف و احترام او بيفزاييم ، و چون كثرت اخراجات « 12 » و توجه حاجات به او « 13 » معلوم و مقرر است و كوتاه دستى و فرط امانت او مفهوم و مصوّر ، مرسومى لايق منصب او معين « 14 » كنيم ، و باعداد اسباب ترفيه و تنعم او مثال دهيم ، حالى چندين هزار دينار او را مرسوم نامزد فرموديم تا در « 15 » استقبال معاملهء سنهء فلان « 16 » آن‌قدر از اموال ديوانى برمىدارد و در تصرف « 17 » خويش مىآرد و در مصارف اخراجات مىپردازد . سبيل اصحاب مناصب و خواجگان و متصرفان و نوّاب « 18 » حماهم الله و مكنهم

--> ( 1 ) سا . ( 2 ) المهز ( ش ، عضب بمعنى برنده و مهز بمعنى جنبش است ) . 3 و 4 ش ، كند و كليل . ( 5 ) مقتضى ( ظ ، مفضى ) . ( 6 ) و مصالح يافت . ( 7 ) وفود . ( 8 ) و ديوان . ( 9 ) تقلد . ( 10 ) ظ ، تحقق . ( 11 ) و مفضى بدانكه . ( 12 ) ضا ، او . ( 13 ) ما . ( 14 ) متعين و مقرر . ( 15 ) از . ( 16 ) 684 تاريخ السواد للمسود منه . ( 17 ) ضا ، نواب . ( 18 ) ديوان .